Livre
Néerlandais

Quarantaine : dagboek in tijden van besmetting

Quarantaine : dagboek in tijden van besmetting

Dans la série:
Op 20 april schreef Ilja Leonard Pfeijffer in zijn ‘Viraal dagboek’: ‘In de eerste zin van zijn verslag van de Peloponnesische Oorlog zegt Thucydides dat hij meteen bij het uitbreken van het conflict is begonnen te schrijven, omdat zijn inschatting was dat de gebeurtenissen ingrijpend zouden zijn [...]. In mijn geval duurde het iets langer. Aanvankelijk bagatelliseerde ik de dreiging van het virus
Titre
Quarantaine : dagboek in tijden van besmetting
Auteur
Ilja Leonard Pfeijffer
Langue
Néerlandais
Éditeur
Amsterdam: Uitgeverij De Arbeiderspers, © 2020
225 p.
ISBN
9789029540230 (paperback)

Commentaires

Lockdown in Genua

Het is niet het eerste boek en het zal vast niet het laatste zijn: corona wordt ook in de literatuur een thema, of je dat nu wenselijk vindt of niet. Eén van de pioniers is alvast Ilja Leonard Pfeijffer, de Nederlandse schrijver die in Genua aan de Ligurische kust woont en van daaruit met de roman Grand Hotel Europa wereldberoemd werd. In Noord-Italië sloeg het virus dit voorjaar meteen genadeloos dodelijk toe. Van 9 maart tot 26 juni verwoordde Pfeijffer vanaf de eerste rij dagelijks kort en scherp zijn belevenissen, bedenkingen, frustraties, zijn hoogten en laagten. Zijn laatste bijdrage eindigt hij met de veelzeggende zin: 'In de zomer denkt niemand aan de herfst'. Jammer, maar waar, zo is gebleken.

Pfeijffer publiceerde dit 'dagboek in tijden van besmetting' in de kranten NRC Handelsblad en De Standaard. De Arbeiderspers gaf de columns nu nog wat extra cachet door ze te bundelen in de prestigieuze egodocumentenreeks Privé-domein onder de titel Quaranta…Lire la suite

Parasols als lijkzakken

BOEKENBAL

***1/2

Tijdens het lezen van ‘Quarantaine’ moest ik meermaals aan Stephen King denken. Niet aan ‘De beproeving’ (1978), waarin hij een supergriep opvoert die 99 procent van de beschaving wegveegt, maar aan een beklijvende tip uit zijn memoires: door te beschrijven maak je van de lezer een zintuiglijke deelnemer. Te karige beschrijvingen verwarren hem, maar door overdaad begraaf je hem onder beelden en details. De kunst van het evenwichtig afmeten: daarin blinkt de literaire koorddanser Ilja Leonard Pfeijffer uit. Een stad is niet zomaar uitgestorven, nee, terrastafeltjes liggen als dode insecten op hun rug en gesloten parasols bungelen als lijkzakken aan hun ophanging. Zo is Arturo, de eerste coronadode in de familie, ‘een vrolijke en gulle man, een weggetjesweter en een ondernemer die danste met de samenleving en zakendeed met engelen en duivels’. Met één zin danst Arturo meteen ook op uw netvlies. ‘Wat maakt een boek …Lire la suite

In het begin bagatelliseert de auteur (1968) de coronapandemie, spreekt liever van een griepje. Als hij dan toch de ernst van de situatie inziet, verbetert hij zijn leven, biedt zijn excuses aan en schrijft vanaf dat moment voor NRC Handelsblad en De Standaard tot aan eind juni 2020 iedere dag een korte column over hoe de corona-epidemie Italië maar vooral zijn woon- en verblijfplaats Genua treft. Deze columns zijn in dit boek gebundeld. Wat we te lezen krijgen is een beklemmende, haast mechanische opsomming van feiten die iedere lezer inmiddels uit eigen ervaring kent: de last van de quarantaine, de als maar toenemende besmettingscijfers, het afwezige sociaal en cultureel leven, gesloten cafés en restaurants. Pfeijffer werpt zich op als chroniqueur, voor later, als niemand zich kan voorstellen wat er in deze dagen allemaal gebeurt. Hij vergelijkt zich ietwat theatraal met Thucydides en spreekt over een oorlog tegen een onzichtbare vijand. Het is oorlogsjournalistiek met als front zij…Lire la suite

Suggestions